zaterdag 26 mei 2012

U dacht natuurlijk...

... die is in d'r mysterieuze zakjes verdwenen !
Nee joh, dat pást toch niet.
Ik stond gewoon op standje ik-wil-wel-van-alles-maar-ik-kom-tot-niets.
Dat heb ik soms.

Maar hé, ik shopte wel een aanvulling op mijn zomergarderobe bij elkaar.
Ik kocht ook bijna een riempje van 10 euro, gemaakt van hoooked-zpagetti-achtig-materiaal, bij Sissy Boy.
Tien euro.

Voor 3 draden.
Kolder.
In het kader van bezuinigen, crisis, enzovoort.
Ok dát en de verkoopster die zei; 'dat kun jíj toch wel zelf'...

Dus...
maakte ik er 1 zelf en maakte er een DIY van.
Zodat je ook 10 euro kunt uitsparen voor iets anders leuks !
Há.
Dat is pas echt vrouwenlogica.



Neem 3 dikke draden. Je kunt zpagetti gebruiken, een t-shirt verknippen en zelf zpagetti maken, repen (spijker)stof nemen, leren veters, koord, enzovoort.
Ik nam een lengte van zo'n 3 meter.
Knoop de 3 draden samen 25 cm vanaf het uiteinde.
Vlecht het. Ik maakte het even vast met wat spelden.



Als je 25 cm voor het einde bent, maak je weer een knoop. In de sliertjes die overblijven maakte ik wat knopen. Je kunt het ook opleuken met wat kralen.


Sla de riem dubbel en doe 'm om je middel. De 2 uiteinden trek je door de lus. Vervolgens maak je een knoop (zie kop).

Klaar.

Fijne, zonnige Pinksterdagen !

vrijdag 11 mei 2012

Mysterieuze...

...zakjes !
De wereld is vol prikkels. Die komen op allerlei manieren bij ons binnen.
Onze zintuigen draaien overuren.
Die van mij wel in ieder geval.
Neem alleen het internet al.

Ik bedoel maar.
Soms is het fijn even terug te gaan naar de basis.

Lekker smeren met blubber, water, sop, klei, verf, enzovoort.Kortom... met een 3-jarige in huis komt het sensopatische aspect dagelijks aan de orde.


Ik hoefde dan ook niet lang na te denken toen buuv vroeg
of ik voelzakjes wilde maken.
Het werden er 26.
De stof is lekker soepel en schijnt niet door (stof voor onderjurk).

De inhoud varieert van wasknijper tot nagelknippertje (voor het oudere kind).
Om het mooi bij elkaar te houden maakte ik er een zakje omheen.
Ik gebruikte dit patroon van Eloleo.
Voor het jonge kind kun je andere materialen in de zakjes doen, zoals rijst, macaroni, erwten, piepschuim, enzovoort. Of meer herkenbare dingen, zoals duplo, een auto, lepel, kwast, enzovoort.




Terwijl ik zo bezig was, moest ik denken aan vroegâh.
Ik dacht aan smurfensnot.
Ken je het ?

Ik weet nog dat het nooit mee naar binnen mocht.
Dat vond ik stom.

Ik snap mijn moeder nu wel ;-).


Je maakt het zo:

Neem een boterhamzakje (of 2).
Vul het met shampoo of handzeep.
Knoop 'm dicht.
En dan fingers crossed dat het zakje niet knapt...

vrijdag 4 mei 2012

Waarschijnlijk...

... was ik in mijn vorige leven een eekhoorn.
Een eekhoorn verstopt zijn voedsel op verschillende plekken, zodat hij in de winter genoeg te eten heeft. Maar hij vindt niet alles terug, zodat er weer boompjes kunnen groeien.

Tot zover het educatieve deel.

Ik vind ook vaak spullen niet terug (en dan houdt de vergelijking ook op). Ik hamster me een ongeluk.
Oh, misschien was ik ook wel een hamster.
Ik zié ook overal iets in. Mijn kasten puilen uit.
Of een ekster.
De stapels dozen worden hoger en hoger.
En dan ben ik zó blij en verrast als ik weer iets terug vind...

...ik vond namelijk nog wat houtjes. Houtjes waar ik vreselijk op wacht. Het zijn de houtjes die destijds in het bakje 'afgekeurd-voor-knopen-en-hangers-want-niet-mooi-rond-maar-vast-nog-wel-ergens-anders-voor-te-gebruiken' zijn terecht gekomen. En ik vond het bakje ! Joehoe !

En ik bedacht me geen seconde, voordat ze weer zouden verdwijnen...

De houtjes zijn magneetjes geworden met schoolbordverf. De tekst heb ik geschreven met een edding window marker. Je kunt het zo weer afspoelen en er weer iets nieuws op schrijven.



Leuk voor moeder (oma/beppe) dag !
Ze liggen op mijn kraam.